پاسخ گذاشتند و با اين همه او يكى از مردان بلاكش روزگار بود كه از زندگى اش از غربتش و از رفتنش براى صاحبدلان درس هاى بسيارى گذاشت . شيخ عباس قوچانى مى گويد : « پس از رحلت آقاى قاضى در نجف از ايشان تجليلى به عمل نيامد فقط يك مجلس ختم و فاتحه از طرف آيت إله حسين قمى طباطبايى گرفته شد . او در برابر مرحوم قاضى اظهار ادب مى نمود و روش وى را تاييد مى كرد بعضى از اوقات مى فرمود : ما نسبت به علوم ايشان كور باطن هستيم » « 1 » و ديگران مى گويند : « سر جنازه آقاى قاضى يك عده گريه مى كردند و يك مشت هم فحش مى دادند همان هايى كه تكفيرش مى كردند » « 2 » حكايت سوختن او حكايت شمع است كه گريزى از سوختن نيست . براى او چه اهميتى دارد كه شاگردان پس از سالها شاگردى قبر پدر او را نمى شناسند تا برايش اداء احترام كنند و فاتحه بخوانند يا چكار دارد كه سر جنازه اش عده اى تكفيرش كنند و عده اى برايش فاتحه بخوانند . او تنها خواسته براى اثبات عشقش بسوزد و اين گونه به عاشق خام درس عاشقى بياموزد . او رفت ولى صداقت در بندگى را به ما آموخت ، او رفت ولى رهايى از تمام اغراض و منيت ها را به ما ياد داد و اخلاق عارفانه را معنا و كرامت حقيقى را تفسير كرد . او با استقامتش در راه بندگى به سالكان ياد داد كه براى رسيدن به آن هدف زمردين حيات نبايد روز دلسرد شد و دست كشيد . او به ما ياد داد هيچ عظمتى بالاتر از صلح عارفانه با عالم نيست و گفت با صدق در طلب به غايت مراد مى توان رسيد . او كه عمرى با عشق و سر سپردگى به مولايش امام حسين ( ع ) سر كرده غريب نيست اگر حضرتش كريمانه كسى را سراغش بفرستد تا كارهاى دفن و كفن او را به جا آورد . آقا يحيى سجادى هرگز آقاى قاضى را نمى شناخته ولى از طرف امام حسين ( ع ) در حالت خواب و مكاشفه براى اين امر ماموريت پيدا مىكند و تمام كارهاى كفن و دفن را انجام مىدهد . آرى امام حسين ( ع ) هرگز محبان و سوختگان را فراموش نمى كند . آيت إله كشميرى فرمودند : « بعد از وفات آقاى قاضى خواستم بفهمم مقام ايشان چقدر است در رويا ديدم از قبر آقاى قاضى تا آسمان نور كشيده شده است فهميدم مقام والايى دارند » « 3 »

--> ( 1 ) - يادداشت هاى خطى علامه تهرانى ( 2 ) - به نقل از آقاى ابوموسى محيى از شاگردان مرحوم سيد هاشم حداد ( 3 ) - اسوه عارفان ص 167